BACK

คุยกับ “ออกัส – วชิรวิชญ์” พร้อมด้วยเจ้ามะมิวจอมป่วน

พอได้เห็นนักแสดงหนุ่มหล่อ “ออกัส – วชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์” ประคบประหงมดูแลเอาใจ “มะมิว”

เจ้าสุนัขพันธุ์ชิวาวาตลอดการถ่ายทำแฟชั่นเซ็ตนี้กับ Pet Hipster ตาของเราก็เริ่มร้อนผ่าวๆ แถมมะมิวยังคอยเห่าขู่ทุกคนที่เข้าใกล้ออกัสตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นช่างภาพ ช่างแต่งหน้า-ทำผม สไตลิสต์ ไปจนถึงทีมงานทุกคน แล้วแบบนี้จะไม่ให้เราหมั่นไส้มะมิวได้อย่างไร อะไรจะหวงออกัสขนาดนั้น งานนี้ออกัสก็เลยได้แต่หัวเราะ คอยลูบหลังลูบหัว ส่งเสียงเรียก และกอดมะมิวเอาใจให้มากขึ้นยิ่งกว่าเดิม!

เล่าให้เราฟังหน่อยว่ามะมิวมาอยู่กับออกัสได้อย่างไร

จริงๆ แล้ว “มะมิว” เนี่ยเป็นของพี่สาวของผมครับ คือที่บ้านของเราจะเลี้ยงหมากันมาตลอดอยู่แล้ว ก่อนหน้าจะมีมะมิวก็มีชิวาวาตัวอื่นมาก่อน แต่พอมันตายจากไป พี่สาวผมก็ยังผูกพันยังชอบชิวาวาอยู่ เลยหาตัวใหม่มาเลี้ยง ซึ่งก็มีเรื่องเล่าอยู่ว่า วันที่ไปเดินหาชิวาวาตัวที่ชอบมาเลี้ยง ก็จะมีชิวาวาหลายตัวให้เลือกใช่ไหมครับ แต่ละตัวก็จะออกมาวิ่งเล่นด้วย ดูตื่นเต้นกันมาก เหมือนอยากได้เจ้าของแล้ว อยากได้ไปอยู่บ้านหลังใหม่แล้ว แต่มะมิวเนี่ยเป็นตัวเดียวที่ซึมๆ อยู่ตัวคนเดียว เหมือนอยู่ในโลกส่วนตัวของเค้า ไม่มาเล่น ไม่มาอะไรด้วย พี่สาวเห็นแบบนั้นก็เลยถูกใจ เลือกเอามะมิวนี่ล่ะมาเลี้ยง ซึ่งน้องก็น่ารักครับ อย่างที่เห็นเค้าจะติดผมมากเหมือนกัน เพราะผมก็ช่วยพี่สาวเลี้ยงด้วย

การที่เราเลี้ยงน้องหมาในบ้านมาตลอดเวลา คิดว่าทำให้เราเติบโตมาแตกต่างจากคนที่ไม่ได้เลี้ยงบ้างไหม

ก็น่าจะทำให้เราเป็นคนอ่อนโยนมากขึ้นนะครับ คืออย่างที่บ้านของผมจะมีหมาตลอด แล้วเราก็เล่นและดูแลเค้ามาตลอดตั้งแต่เด็ก แล้วพอหมาส่วนใหญ่ที่เราเลี้ยงเป็นหมาตัวเล็ก ผมจะรู้สึกได้ด้วยตัวเองว่า เราต้องเล่นกับเค้าแบบเบาๆ ต้องดูแลเค้าด้วยความทะนุถนอมมากกว่าปกติ เพราะเรากลัวเค้าจะเจ็บ ซึ่งก็น่าจะทำให้ผมเป็นคนอ่อนโยนขึ้นด้วยน่ะครับ

 

คิดว่ามันเป็นภาพที่ดูขัดตาบ้างไหมกับการเป็นผู้ชายตัวใหญ่ๆ เลี้ยงน้องหมาตัวเล็ก

ผมไม่เคยคิดถึงในแง่นี้มาก่อนเลยครับ (หัวเราะ) ก็อาจจะดูแปลกๆ มั้งครับ (นิ่งคิด) ก็อาจจะจริงนะครับ เพราะผมก็รู้สึกว่าผู้ชายส่วนใหญ่ก็น่าจะชอบหมาที่ตัวใหญ่ๆ มากกว่าหมาตัวเล็กๆ แต่ในฐานะที่ผมเองก็เลี้ยงทั้งหมาตัวใหญ่และหมาตัวเล็ก ยังไงผมก็ชอบหมาตัวเล็กมากกว่าอยู่ดี อย่างตอนนี้ที่บ้านเราก็จะมีคอร์กี้อีกตัวชื่อ “โคบี้” ซึ่งตัวค่อนข้างใหญ่ แล้วซนมาก วิ่งชนเราทีนี่ล้มได้เลยนะครับ ที่สำคัญปัญหาที่ผมว่าหนักหนามากเลยก็คือ อึของเค้าเหม็น (หัวเราะ) คือถ้าเป็นหมาตัวเล็กๆ อึเค้าก็จะเล็กๆ เก็บง่ายๆ ไม่เหม็นเลย แต่พอตัวใหญ่ปุ๊บ อึเค้าก็จะใหญ่ตามตัว แล้วกลิ่นที่สุดยอด

มะมิวหรือโคบี้เคยสร้างวีรกรรมอะไรบ้างไหม

ขอเริ่มที่โคบี้ก่อนก็แล้วกันครับ คือเวลาเข้าบ้านมา ผมก็จะวางรองเท้าเอาไว้หน้าบ้านตามปกติ ทีนี้พอจะออกจากบ้านก็หารองเท้าไม่เจอ เพราะโคบี้คาบรองเท้าผมหายไปไหนก็ไม่รู้ พอหารองเท้าเจอก็ใส่ไม่ได้แล้ว เพราะโคบี้กัดรองเท้าพังหมดเลย พังจนใส่ไม่ได้เลย เรื่องกัดของนี่ต้องยกให้โคบี้เลยครับ อย่างสายชาร์จโทรศัพท์หรือหูพังเนี่ยของโปรดเค้าเลย พังหมด ไม่มีเหลือ ส่วนมะมิวเค้าจะเป็นเด็กเรียบร้อย แต่เค้าจะชอบย่องเบา คือเราจะให้เค้ากินอาหารแค่สองมื้อ ตอนเช้ากับตอนเย็นเท่านั้น แต่ด้วยความที่เค้าตัวเล็กและคล่อง ก็จะชอบแอบปีนขึ้นโต๊ะอาหาร มีวันนึงมีไก่อยู่บนโต๊ะอาหาร เค้าก็แอบปีนขึ้นบนเก้าอี้แล้วปีนขึ้นโต๊ะอีกทีนึง แอบคาบไก่แบบเงียบๆ ไปกินในห้องซะอิ่มเลย แสบมาก (หัวเราะ)

ที่บ้านเลี้ยงน้องหมากันมาหลายรุ่นแล้ว ผ่านจุดที่ต้องสูญเสียน้องหมามาได้อย่างไร

มีชิวาวาตัวนึงที่ผมผูกพันด้วยมากชื่อ “ลักกี้” อยู่กับบ้านเรามานานเป็น 10 ปี ซึ่งจริงๆ แล้วอายุเฉลี่ยของชิวาวาเค้าจะอยู่ได้ไม่ถึง 10 ปี แต่กับลักกี้นี่เราเลี้ยงอย่างดีเลย เพื่อที่จะให้เค้ามีชีวิตที่นานที่สุด แต่ปรากฏว่าช่วงน้ำท่วมใหญ่กรุงเทพฯ เค้าไปเลียสิ่งสกปรกทำให้ติดเชื้อแล้วไตวาย พอเค้าตาย ทุกคนในบ้านก็ร้องไห้กันหมดเลย ขนาดที่ว่าพี่ชายของผมเป็นคนขุดหลุมฝังศพเค้าที่สนามในบ้าน ก็ยังร้องไห้หนักจนขุดต่อไม่ไหว ต้องให้ผมเป็นคนขุดต่อ ก็เศร้ากันทั้งบ้านครับ เพราะ 10 กว่าปีที่อยู่ด้วยกันมา มันก็มีเรื่องราวดีๆ เต็มไปหมด ทำให้บ้านเราพักจากการเลี้ยงหมาไปนานเหมือนกัน เพราะรู้สึกกันว่าไม่อยากเลี้ยงแล้ว ไม่อยากจะเสียใจแบบนี้อีกแล้ว แต่สุดท้ายเราก็กลับมาเลี้ยงกันอีกครั้ง เพราะเราเชื่อว่าการมีน้องหมาอยู่ในบ้าน อยู่กับครอบครัวเรา มันเป็นเรื่องที่ดีน่ะครับ

อย่างมะมิวนี่เป็นของพี่สาว แล้วออกัสเคยคิดที่จะเลี้ยงน้องหมาเป็นของตัวเองบ้างไหม

เคยคิดครับ เพราะผมเพิ่งซื้อบ้านใหม่ แล้วเป็นบ้านที่ผมอยู่คนเดียวด้วย ก็เลยคิดว่าจะหาหมามาเลี้ยงเป็นเพื่อน ตอนแรกกะว่าจะซื้อหมาตัวใหญ่ๆ อย่างโกลเด้น รีทรีฟเวอร์มาเลี้ยง แต่พอมาเจอกับเจ้าโคบี้ ที่เป็นคอร์กี้แล้ว ผมเปลี่ยนใจเลยครับ เพราะขนาดแค่คอร์กี้ผมยังทนความซนไม่ไหว โกลเด้นนี่ก็ไม่น่าจะรอดเหมือนกัน (หัวเราะ) ตอนนี้ก็เลยพักความคิดเรื่องจะเลี้ยงหมาเป็นของตัวเองเอาไว้ก่อน

มีอะไรอยากจะฝากถึงผู้อ่านที่เค้ากำลังอยากเลี้ยงสัตว์เลี้ยงเป็นของตัวเองบ้างไหม

ก็อยากให้คิดดีๆ ก่อนจะเลี้ยงนะครับ ถามตัวเองก่อนเลยว่า เราพร้อมดูแลเค้าได้มากแค่ไหน เพราะเค้าก็คืออีกหนึ่งชีวิตเลยนะ เราต้องรับผิดชอบดูแลเค้าให้ดีที่สุด แล้วการเลือกพันธุ์หรือเลือกขนาดตัวก็เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องพิจารณาด้วย บ้านเรามีอาณาเขตกว้างขวางแค่ไหน มีพื้นที่ให้เค้าวิ่งเล่นได้ไหม เรารับแรงของพวกเค้าได้แค่ไหน รับมือกับความซนของพวกเค้าได้ไหม บางทีอาจจะต้องลองอยู่ลองใช้เวลากับพวกเค้าดูก่อน อาจจะไปลองเล่นกับหมาของเพื่อนๆ ก่อนก็ได้ครับ

ออกัสมองการเติบโตในวงการบันเทิงของตัวเองเป็นอย่างไรบ้าง

ผมค่อนข้างพอใจกับทุกก้าวในวงการบันเทิงของตัวเองนะครับ อย่างตอนนี้ก็เพิ่งจะมีภาพยนตร์เรื่อง “พี่นาค” เข้าฉายไป และมีละครเรื่อง “กรงกรรม” ทางช่อง 3 ที่ปิดกล้องไปแล้ว นอกจากนี้ผมก็กำลังจะเดินทางไปถ่ายละครที่ประเทศจีนอีกเรื่อง มองย้อนกลับไปในวันแรกๆ ที่ได้ทำงานในวงการ ผมไม่ชอบเลย เพราะเหมือนเรายังไม่เข้าใจในการแสดง ไม่มีเป้าหมายในการทำงาน พอมาถึงวันนี้ ผมโตขึ้นเยอะแล้ว เข้าใจศาสตร์ของการแสดงมากขึ้น มีเป้าหมายในวงการแล้วว่า เราอยากจะทำอะไร จะเติบโตไปแบบไหน ก็ต้องขอบคุณโอกาสที่ได้เข้ามาทำงานกับช่อง 3 ด้วย ได้รับบทอะไรใหม่ๆ ได้เล่นบทที่ไม่เป็นตัวเราเอง ได้ร่วมงานกับพี่ๆ ระดับต้นๆ ของวงการ ก็ทำให้ผมอยากจะพัฒนาตัวเองให้มากขึ้น เพื่อให้งานออกมาดีที่สุด ไม่ให้ทุกคนเสียเวลากับเรา แล้วก็ต้องขอบคุณแฟนคลับของผมด้วยที่คอยสนับสนุนผมมาตลอด คือพอได้เห็นแฟนคลับเค้ามีความสุขเมื่อได้มาเจอเรา ผมก็คิดได้ว่าอาชีพนี้เป็นการทำให้คนอื่นๆ มีความสุข ผมก็เลยเอาตรงนี้มาเป็นส่วนหนึ่งของการผลักดันตัวเองด้วยครับ