BACK

คุยกับ โซตะ ฟุคุชิ นักแสดงนำจาก The Travelling Cat Chronicles “ผม.แมว.และการเดินทางของเรา”

The Travelling Cat Chronicles เป็นนวนิยายสุดฮิตของ ฮิโระ อาริคาวะ นักเขียนชื่อดัง ด้วยเรื่องราวสุดซึ้งที่จะมาทำให้หลายๆ คน รวมไปถึงคนรักแมวอบอุ่นหัวใจ

ที่ล่าสุดกำลังจะกลายเป็นภาพยนตร์เรื่องเยี่ยมที่หลายคนรอคอย กับเรื่องราวของ “นานะ” อดีตแมวจรผู้เย่อหยิ่ง (ให้เสียงโดย ทากาฮาตะ มิตสึกิ) ซึ่งเคยใช้ชีวิตอย่างยากลำบากมาตลอด ทำให้ตัวนานะไม่เชื่อใจมนุษย์และไม่เป็นมิตรกับใคร นานะได้พบกับหนุ่มใจดีที่ชื่อซาโตรุ (ฟุคุชิ โซตะ) และเริ่มสนใจในตัวซาโตรุ เพราะซาโตรุมักมีของกินอร่อยๆ มาฝากเสมอ แล้วในที่สุดนานะก็กลายเป็นแมวของซาโตรุ แต่แล้วก็มีเหตุจำเป็นบางอย่างที่ทำให้ซาโตรุต้องตัดสินใจปล่อยนานะไป การเดินทางครั้งแรกและครั้งสุดท้ายด้วยรถคันโปรดของซาโตรุกับนานะเพื่อหาเจ้าของคนใหม่จึงได้เริ่มต้นขึ้น

ความน่าสนใจของ The Travelling Cat Chronicles เวอร์ชั่นภาพยนตร์ยังอยู่ที่การได้ ฟุคุชิ โซตะ นักแสดงหนุ่มมากประสบการณ์มารับบทซาโตรุ หนุ่มผู้รักสัตว์ซึ่งมีจิตใจอ่อนโยน และนี่คือบทสัมภาษณ์กับเขาคนนี้

Q: รู้สึกยังไงเมื่อได้รับการทาบทามให้เล่นบทนี้

A: ผมอยากจะแสดงในผลงานนิยายของคุณฮิโระอยู่ก่อนแล้ว เลยมั่นใจว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะต้องออกมาดี พอได้อ่านผลงานต้นฉบับก็เข้าใจครับว่าทำไมคุณอาริคาวะถึงพูดว่า “เรื่องราวที่เขียนได้แค่เล่มเดียวในชีวิต” มันน่าประทับใจมากจริงๆ แต่ผมก็กังวลมากเหมือนกันว่า ถ้านำมาสร้างเป็นภาพยนตร์แล้วจะถ่ายทำกันยังไง เพราะมีเนื้อหาเกี่ยวกับแมวอยู่ด้วย ผมเคยเลี้ยงสุนัข แต่แทบไม่มีโอกาสได้คลุกคลีกับแมว เลยไม่รู้ว่าจะต้องดูแลเค้ายังไง เริ่มต้นมาก็ประหม่าๆ แบบนี้แหละครับ

Q: เจอนานะครั้งแรกรู้สึกยังไง

A: คิดว่าเค้าน่ารักมาก แล้วก็ขนนุ่มสุดๆ อยากเข้าไปกอดด้วยมากๆ แต่นานะไม่ชอบให้ใครอุ้ม ก็เลยหนีไป แต่ผมก็ชอบนานะทันทีเลยนะครับ เพียงแต่วิธีการแสดงความรักกับเค้าจะจะต่างกับของสุนัข แรกๆ ก็ลำบากมากครับ

Q: ไม่ได้ใจตรงกันทันทีหรอกเหรอ

A: ตอนแรกผมนึกว่าถ้าเอาหน้าไปแนบแบบที่ทำกับสุนัข เค้าก็จะเลียแผล่บๆ อะไรแบบนี้ แต่พอลองแล้วเค้าไม่ชอบ แถมตบผมด้วย (หัวเราะ) เล็บไม่ยาวนะครับ แต่อุ้งเท้าน่ะเต็มๆ พอเริ่มถ่ายไปได้สัก 2 อาทิตย์ เค้าก็เริ่มจำหน้าผมได้แล้วครับ ซึ่งคราวนี้ก็จะมีฉากที่ต้องนั่งรถออกเดินทางกันบ่อยๆ แล้วในรถก็จะมีแค่ผมกับเค้า แถมช่วงที่ถ่ายทำก็ต้องเจอกันทุกวัน เหมือนว่าเค้าจะค่อยๆ ชินกับผม ที่เหลือก็แค่สังเกตและเรียนรู้จากครูฝึกสัตว์เลี้ยงว่าควรปฏิบัติกับเค้ายังไง เพราะเค้าจะไม่เหมือนสุนัข ซึ่งแมวเราจะจับแถวๆ คอของเค้าได้ เวลาดึงแก้มเค้าก็น่ารักดีครับ ปกติแมวมักจะเอาแต่ใจด้วย แต่ฉากไหนที่มีฝักบัวเค้าจะกลัวๆ น้ำ แล้วเข้ามาอ้อนเรา อันนี้ก็น่ารักครับ

Q: บรรยากาศที่กองถ่ายเป็นยังไงบ้าง

A: เป็นกองที่ทำทุกอย่างเพื่อนานะครับ เหมือนว่าทุกคนสามัคคีกันเพื่อดึงเอาสีหน้าของนานะออกมาให้ได้ บรรยากาศที่กองเลยเป็นไปอย่างนุ่มนวล อย่างฉากที่นานะต้องมานั่งบนตักผม บางวันเค้าก็ไม่อยากจะนั่ง ผมก็แนะนำว่าเปลี่ยนเป็นยืนอุ้มให้นานะอยู่สบายๆ แทน จากนั้นทีมงานก็สั่งคัตแล้วขอให้เปลี่ยนมุมกล้องทันที ต่างจากเรื่องอื่นสุดๆ เลยครับ เพราะปรับเปลี่ยนบ่อยๆ ตามอารมณ์ของนานะ เวลาแสดงผมก็มักจะกดดัน แต่คราวนี้มีนานะอยู่ด้วย เลยกลายเป็นว่ากลับกัน เพราะรู้สึกผ่อนคลายมากๆ ส่วนตัวผมคิดว่าตัวเองเหมาะเป็นฝ่ายสนับสนุนมากกว่าเป็นตัวหลักด้วยล่ะครับ (หัวเราะ) เลยรู้สึกว่าเล่นเรื่องนี้แล้วอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

Q: รู้สึกว่าตัวเองกับซาโตรุมีอะไรที่คล้ายกันไหม

A: ผมคงไม่ใช่คนที่ใจดีอะไรขนาดนั้นนะครับ (หัวเราะ) แต่ที่เค้าใจดีได้ขนาดนี้คงเพราะได้รับการอบรมเลี้ยงดูมาอย่างดี ชื่อของเค้าก็มีความหมายที่ดีสมกับที่ชื่อซาโตรุเลย เพราะงั้นผมเลยเน้นไปที่ความสัมพันธ์ของคนกับแมวแทนที่จะสวมบทบาทเป็นเค้า งานนี้ก็ต้องคิดล่ะว่า แต่ละตัวละคร ไม่ว่าจะเป็นนานะ ฮาจิ คุณอา รวมไปถึงเพื่อนนักเรียน มีความสัมพันธ์ยังไงกับซาโตรุบ้างครับ

Q: นานะมีความสำคัญยังไงกับซาโตรุ

A: พูดได้คำเดียวว่าคือครอบครัวครับ เดิมทีนานะเป็นแมวจรที่ไม่มีครอบครัว แต่ตอนนี้นานะคือครอบครัวของเค้า ผมเลยคิดว่าซาโตรุคงไม่อยากอยู่เดียว แต่อยากให้นานะมาเป็นครอบครัวของเค้าครับ

 

The Travelling Cat Chronicles “ผม.แมว.และการเดินทางของเรา” เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ 29 พฤศจิกายนนี้