BACK

น้องมีบุญ กับเรื่องราวแห่งพรหมลิขิต

สำหรับผู้ที่คิดว่าจะเลี้ยงน้องแมว ก่อนรับน้องมาเลี้ยงอยากจะฝากให้ลองพิจารณาความพร้อมของตนเองก่อน

ว่ามีความพร้อมมากน้อยเพียงใดในเลี้ยงดูน้องแมวอย่างเต็มที่ ทั้งในเรื่องของการให้เวลาสำหรับการดูแลประจำวัน การใส่ใจให้ความรักความอบอุ่น การดูแลสุขภาพทั่วไปและเมื่อยามเจ็บป่วย จวบจนน้องแมวถึงอายุขัย “เกียรติรัตน์ – ลักษณ์วิไล ธีรธรรมสารี”

พรหมลิขิตที่พาให้มาเจอกัน

ย้อนหลังไปเมื่อปี 2555 พ่อกับแม่น้องมีบุญได้เดินทางไปทำงานที่จังหวัดสงขลา แต่ในช่วงนั้นเกิดเหตุการณ์ชุมนุมประท้วงจึงจำเป็นต้องเปลี่ยนเส้นทางไปทางอำเภอสิชล โดยระหว่างเดินทางก็ได้แวะเที่ยวตลอดทางจนมาถึงหาดม่วงงาม แล้วบังเอิญเห็นลูกแมวเดินข้ามถนนอยู่ เราก็เลยจอดรถแล้วลงไปอุ้มลูกแมวมาเล่นกัน แต่ก็พบว่าครึ่งตัวท่อนล่างของน้องไม่มีขนเลย แต่มีเพียงหนังแดงๆ ที่อักเสบและคราบหนองคราบอึฉี่เกาะเต็มไปหมด เลยคิดว่าลูกแมวน่าจะท้องเสีย จึงพาลูกแมวตัวนี้ไปรักษาที่โรงพยาบาลสัตว์กัน ตอนที่พาน้องไปถึงโรงพยาบาลก็ได้มีการสอบถามชื่อน้องแมวเพื่อทำประวัติ เราก็พูดชื่อออกมาพร้อมกันว่า “มีบุญ” โดยไม่เคยได้พูดคุยเรื่องชื่อแมวตัวนี้กันมาก่อน และนั่นก็เป็นที่มาของชื่อมีบุญมาจนทุกวันนี้

จากที่ตั้งใจในตอนแรกว่าจะให้ทางโรงพยาบาลช่วยหาบ้านให้น้องมีบุญ แต่คุณหมอก็แจ้งว่าช่วงนี้แมวหาบ้านยากมาก เราจึงตัดสินใจพาน้องมีบุญกลับกรุงเทพฯ ก่อน แล้วค่อยหาบ้านให้น้องอีกที โดยระหว่างที่เดินทางกลับกรุงเทพฯ ก็สังเกตเห็นว่าน้องมีบุญยังมีอาการอึฉี่ไหลตลอดเวลา จนเมื่อถึงจังหวัดสุราษฎร์ธานีแล้วจึงได้พาไปให้โรงพยาบาลสัตว์ที่นี่ตรวจสุขภาพดูอีกครั้ง ซึ่งคุณหมอก็ได้ตรวจดูโดยละเอียดและแจ้งว่าเส้นประสาทควบคุมการขับถ่ายที่อยู่บริเวณโคนหางของน้องขาด ซึ่งน่าจะเกิดจากการถูกกระตุกอย่างแรง ทำให้น้องจะไม่สามารถควบคุมการขับถ่ายไปตลอดชีวิต และมีอาการข้างเคียงคือหางไร้ความรู้สึก จะยกหางไม่ได้ ส่วนขาหลังก็จะค่อยๆ ลีบเล็กลงเรื่อยๆ จนเดินลากขาหลังในที่สุด ดังนั้น เราจึงตัดสินใจว่าจะรับเลี้ยงน้องมีบุญไว้เอง โดยตลอดระยะเวลาที่รับน้องมาเลี้ยงจนถึงปัจจุบัน น้องมีบุญต้องเข้ารับการตรวจสุขภาพและรักษาอย่างต่อเนื่อง จนในตอนนี้ขาน้องมีบุญแข็งแรงเป็นปกติเหมือนแมวทั่วไปแล้ว และหางก็มีความรู้สึกครึ่งหนึ่ง จากตรงปลายหางถึงกลางหาง แต่ยังไม่สามารถยกหางได้

นิสัยของน้องมีบุญ

น้องมีบุญเป็นแมวที่ฉลาด มีนิสัยเหมือนคนมากกว่าแมว เป็นแมวที่ไม่ตื่นกลัวคนหรือเสียงดังใดๆ แต่จะไม่ชอบแมวตัวอื่นๆ และเด็ก ชอบท่องเที่ยว แต่ก็กลัวทะเลและเสียงฟ้าร้อง ที่น่ารักมากก็คือน้องมีระเบียบวินัย รู้หน้าที่ เช่น เมื่อถึงเวลาที่เราช่วยขับถ่ายก็จะให้ความร่วมมือจนเสร็จขั้นตอน โดยไม่มีการต่อต้านแต่อย่างใด หรือเมื่อถึงเวลานอนก็จะเข้านอนพร้อมกับพ่อแม่ ซึ่งจะนอนหลับยาว และตื่นพร้อมกันในตอนเช้าทุกๆ วันโดยไม่มีการตื่นขึ้นมาเล่นในตอนกลางคืนเหมือนแมวทั่วๆ ไป

เรื่องราวของแฟนเพจ “meeboon”

จากความที่แม่ของน้องมีบุญชอบโพสต์รูปน้อง นับตั้งแต่เริ่มรับมาเลี้ยงขึ้นหน้าเฟซบุ๊กตนเองเป็นประจำ แต่ก็มาคิดได้ว่าอาจจะมีทั้งคนที่รักแมวและไม่รักแมวที่เป็นเพื่อนในเฟซบุ๊ก จึงคิดที่จะเปิดแฟนเพจขึ้นมาเพื่อให้เป็นพื้นที่สำหรับโพสต์รูปของน้องมีบุญโดยเฉพาะ ซึ่งถ้าใครเป็นทาสแมวก็สามารถเข้ามาดูความน่ารักของน้องมีบุญได้ได้ที่ Facebook: Meeboon และ Instagram: Luckymeeboon

เคล็ดลับการดูแลน้องแมวสำหรับ “น้องมีบุญ”

เนื่องจากน้องมีบุญเป็นแมวพิการในส่วนระบบควบคุมการขับถ่าย ไม่สามารถขับถ่ายได้ด้วยตัวเองตลอดชีวิต จึงจำเป็นต้องให้ความสำคัญในการดูแลสุขภาพมากกว่าแมวปกติทั่วไป เพื่อป้องกันไม่ให้น้องป่วย โดยจะแบ่งการดูแลออกเป็น 4 เรื่องใหญ่ๆ คือ การดูแลช่วยขับถ่าย เพราน้องจะมีโรคประจำตัวคือโรคกระเพาะปัสสาวะอักเสบ การดูแลเรื่องน้ำและอาหาร จำเป็นต้องดูแลรักษาไม่ให้ค่าไตสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง สำหรับวิธีการช่วยประคองไม่ให้ค่าไตสูงขึ้นนั้น น้องจำเป็นต้องกินน้ำในปริมาณที่เพียงพอและกินอาหารสำหรับแมวป่วยโรคไตเท่านั้น เรื่องยารักษา น้องก็จำเป็นต้องกินยาหลายตัว ทั้งยารักษาโรคและยาบำรุง และการตรวจสุขภาพก็ต้องตรวจทุกๆ 1 – 2 เดือน น้องต้องพบคุณหมอ เพื่อเจาะเลือด ตรวจติดตามสุขภาพและภาวะของค่าไตอย่างต่อเนื่อง รวมถึงสุขภาพโดยรวมทั้งหมด

recommended articles

5 วิธีทำให้แมวรักแมวหลง

ทาสแมวหลายๆคนคงเคยประสบปัญหา น้องแมวไม่รัก ไม่อ้อน ไม่สนใจกันใช่หรือไม่

“เก้า สุภัสสรา” ขอเม้าท์ลูกๆตัวป่วน

“เราเล่นกับเค้ามันก็ทำให้เราลืมความทุกข์ใจ พอกลับมาบ้านมันก็ทำให้เรามีเอนเนอร์จี้ต่อในการทำให้มีชีวิต่อได้”