BACK

BRING HAPPINESS HOME วันสุข ของ ปู จิรัฏฐ์

ตั้งแต่เด็กผมไม่เคยมีสัตว์เลี้ยงเป็นของตัวเอง ไม่เคยมีโมเมนต์มุ้งมิ้งกับหมากับแมวเลย จนได้มารู้จักกับรายการ Take Me Home #สี่ขาหาบ้าน

ซึ่งติดต่อให้ผมไปร่วมรายการ โดยคอนเทนต์คือจะต้องไปหาหมาจรแมวจรมาเลี้ยง ชุบชีวิตเค้า และหาบ้านให้เค้า จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมได้พบกับ “วันสุข” หมาจรจัดหน้าลายที่ทำให้ผมตื่นเช้าในทุกๆ วัน “ปู – จิรัฏฐ์ พรพนิตพันธุ์” บรรณาธิการบริหาร และผู้ก่อตั้งนิตยสาร Cheeze, Cheeze Looker

เรื่องราวของหมาขี้เหร่

รายกาย Take me home ติดต่อผมมา พี่ปูสนใจไหม รายการนี้เป็นรายการทำบุญนะ ให้ไปรับสัตว์จรจัดมาเลี้ยงเพื่อที่จะสร้างกระเเสบางสิ่งบางอย่างเพื่อให้คนรู้สึกว่า เห้ย สัตว์พวกนี้มันน่ารักนะ มันควรจะโดนดูเเลนะ หมาจร แมวจร มันก็น่าเลี้ยงอยู่นะ อย่าไปมองว่าพวกเค้าเป็นภาระสังคม และทำอย่างไรคนที่สนใจรับไปเลี้ยง วันแรกที่ไปรับหมาจรจัด ผมตื่นเต้นมากเลยนะ ไม่รู้จะทำยังไง ตอนที่ไปเลือกเนี่ยก็พยายามกดตัวเองโดยเลือกตัวที่ขี้เหร่ที่สุด เพราะคอกนั้นมีอยู่ 6 ตัว อยู่กับเเม่ของมัน น้องที่ไปด้วยก็เชียร์ให้เลือกตัวสีดำ สีครีม เพราะสวย แต่มีอยู่ตัวนึงสีด่างๆ ผมรู้สึกว่าน่าเกลียดที่สุดในคอกเเล้วก็เลยเอาตัวนี้มา จากนั้นทีมงานก็พาไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล ตอนผมอุ้มไปตัวก็สั่นๆ เราก็รู้สึกสงสาร แต่ก็ทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่เคยเลี้ยง อุ้มไปให้หมอดูเขาก็จับนู่นทำนี่เเล้วก็อาบน้ำ ช่วงอาบน้ำผมก็ต้องจดวิธีการอาบยิกๆ ต้องอาบเเบบนี้นะ อาบจากตูดมาที่คอ จับนู่นนะ ลูบเเบบนี้นะ บีบตูดเเบบนี้ ปลายเท้าเเบบนี้ เเละเช็ดเเบบนี้ เค้าอาจจะตกใจเสียงไดร์เป่าผมนะ ฯลฯ ผมก็จดๆ เเล้วก็วาดรูปประกอบด้วยนะ (หัวเราะ) แล้วผมก็พากลับมาที่ออฟฟิศ น้องๆ ก็เลยช่วยตั้งชื่อว่า “วันสุข” เพื่อเป็นมงคลกับออฟฟิศ

2 เดือนของความเข้าอกเข้าใจ

ในวันที่ผมพาสุขใจไปอยู่บ้าน มันทั้งเครียดทั้งมีความสุขเลย วันแรกที่พากลับไปผมก็ยังไม่รู้จะให้เค้านอนที่ไหน บ้านก็ไม่ใช่บ้านที่เตรียมมาเพื่อเลี้ยงหมาด้วย จะให้อึฉี่ตรงไหนก็ยังไม่รู้ พอดีมีเเท่นไม้ที่ให้ข้าวหมูอันนึง เมื่อก่อนผมเอามาเป็นถาดใส่ดอกไม้ ผมก็เลยเอาผ้ามาปูหนาๆ หน่อย แล้วเอาหมอนเล็กๆ มาวางในนั้นเพื่อให้วันสุขนอน แต่ก็ไม่ยอมนอน ผมก็รอถึงสี่ทุ่มห้าทุ่มไม่ยอมนอน พอเค้าเริ่มนอนปุ๊บ ผมก็ปิดประตูแล้วขึ้นไปนอนชั้นสอง สักพักเค้าก็ตะกุยประตูเหมือนเรียกเรา ผมก็เดินลงมานั่งเฝ้าจนเค้าหลับ แล้วก็ขึ้นไปนอน ตี 4 ตะกุยอีก แต่คราวนี้มาพร้อมฉี่เต็มบ้านเลย ทำไงดีวะ! เช็ดๆ ฉี่ไปก็โกรธไป ไม่รู้จะทำยังไง อุ้มมาสักพักอึอีก โอ้ยย…คืนนั้นผ่านไปด้วยความยากลำบากมากสำหรับมือใหม่อย่างผม จากนั้นผมก็เริ่มสังเกตมาเรื่อยๆ ใช้เวลาสองวัน จากนั้นก็เอาผ้าขาวปูเเล้วสอนให้ฉี่ใส่ผ้าสีขาว เวลาเห็นเค้าฉี่ข้างนอกปุ๊บก็ตีบอกว่าฉี่ไม่ได้ เเล้วเอาฉี่มาขยี้ๆ ตรงผ้าขาวๆ แล้วบอกให้มาฉี่ตรงนี้นะ แล้วเค้าเชื่อด้วย หมาไทยฉลาดมาก ผมสังเกตพฤติกรรมเค้า เค้าเรียนรู้พฤติกรรมผม เวลานั่งดูทีวีเเล้วเค้าก็จะขึ้นมานั้งข้างๆ แล้วก็เอาคางมาเกย…มันก็น่ารักดีแฮะ ผมชอบถ่ายรูปเก็บไว้ เวลาวันสุขนอนหลับในซอกของโซฟา

จากคนตื่นสายกลายเป็นคนตื่นเช้า

ผมต้องตื่นเช้าเพราะไม่งั้นอึเลอะบ้านแน่ๆ ผมพาวันสุขออกไปอึนอกบ้านทุกเช้า กลับมาอาบน้ำเเต่งตัวเสร็จ ขึ้นรถ วันสุขก็จะขึ้นมานั่งข้างๆ เหมือนพาลูกไปโรงเรียนเลย (หัวเราะ) นั่งดูวิวไปตลอดสองข้างทางแล้วผมก็จะถ่ายรูปเก็บไว้ สักพักเริ่มเมารถก็จะนอน พอถึงออฟฟิศน้องๆ ทุกคนก็จะรับช่วงต่อโดยพาไปเล่นไปเลี้ยง ตอนเย็นกลับบ้านถ้าผมต้องไปธุระต่อผมก็พาไปด้วย แต่ก็ให้นั่งรอในรถเเง้มกระจกไว้ เสร็จธุระก็พากันกลับบ้าน

เราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกแล้วนะ

บางครั้งผมอยู่คนเดียวผมก็ไม่ต้องสนใจว่าผมจะซื้อของอะไรเข้าตู้เย็นบ้าง แต่หลังจากที่วันสุขเข้ามามันทำให้ผมรู้สึกว่า เราควรเอาใจใส่คนอื่นบ้าง เวลาซื้ออะไรก็ต้องเดินไปที่เเผนกหมา พอเจอตุ๊กตาก็ซื้อมาให้วันสุขเล่น ถ้าวันสุขไม่นอนพี่ก็นอนไม่ได้เพราะสงสาร ปกติจะตื่นกี่โมงก็ได้ แต่พอมีวันสุขก็จะคิดและว่าถ้าเราไม่ตื่นเช้าพาไปอึ แล้วเค้าจะอึยังไง มันทำให้รู้สึกว่ามีเพื่อน เหมือนมีลูกให้เราคิดถึง

เมื่อถึงเวลาที่ต้องหาบ้านใหม่ให้ “วันสุข”

เมื่อจบโปรเจกต์ของรายการสี่ขาหาบ้าน ก็ถึงเวลาที่ต้องประกาศหาเจ้าของที่อยากเลี้ยง ก็มีคนสมัครเข้ามาเยอะมาก ทั้งในกรุงเทพฯและต่างจังหวัด คิดไปคิดมาถ้าให้คนอื่นไปเลี้ยงก็คงรู้สึกแปลกๆ และไม่สบายใจ ใจก็อยากเลี้ยงไว้เอง แต่ด้วยความที่ผมมีเวลาให้เค้าได้ไม่เต็มที่ ทำอย่างไรจะหาคนมาช่วยเราเลี้ยง เราช่วยค่าเลี้ยงดู ค่าอาหาร เสาร์-อาทิตย์ก็ไปทำกิจกรรมด้วยกันบ้าง ก็เลยตัดสินใจฝากให้น้องที่ออฟฟิศ (ปอ) ไปช่วยเลี้ยง ไปอยู่เป็นเพื่อนคุณแม่ของน้องเค้า วันไหนคุณแม่ไม่สะดวกเลี้ยงก็เอามาไว้บ้านผม ก็เหมือนกับทุกวันนี้ วันสุข มี 2 บ้าน

การจัดการปัญหาในแบบ “ปู จิรัฏฐ์”

ปัญหามีหลายรูปแบบ ปัญหาทุกอย่างมันเกิดจากคน ไม่ได้เกิดจากเนื้องาน เพราะฉะนั้นควรให้ความสำคัญในเรื่องของคน ถ้างานมีปัญหาก็แก้ที่คนเพื่อให้มาแก้งาน ถ้าระบบมีปัญหาก็แก้ที่คนเพื่อให้มาแก้ระบบ สุดท้ายแล้วโลกนี้ไม่ต้องมีระบบก็ได้ ถ้าคนมันโอเค จงดูแลคนของคุณให้ดี จงทำให้เขาอยากทำงานที่ดีให้คุณ แต่ก่อนจะได้รับงานคุณภาพจากพวกเขา คุณภาพชีวิตของพวกเขาต้องดีก่อน ต้องเชื่อมโยงกัน

recommended articles

5 วิธีทำให้แมวรักแมวหลง

ทาสแมวหลายๆคนคงเคยประสบปัญหา น้องแมวไม่รัก ไม่อ้อน ไม่สนใจกันใช่หรือไม่

“เก้า สุภัสสรา” ขอเม้าท์ลูกๆตัวป่วน

“เราเล่นกับเค้ามันก็ทำให้เราลืมความทุกข์ใจ พอกลับมาบ้านมันก็ทำให้เรามีเอนเนอร์จี้ต่อในการทำให้มีชีวิต่อได้”