BACK

The Cat Who Went to Heaven แมวน้อยอยากนิพพาน: หนังสือดีที่มากกว่าเรื่องคนรักแมว

หยิบมาอ่านในวันนิ่งๆ แล้วก็พบว่าจิตใจเราสงบ สะอาด และมีความสุขมากขึ้นกว่าเดิมอีก

เพราะ “แมวน้อยอยากนิพพาน” ของ Elizabeth Coatsworth นั้น แม้จะมีลักษณะเป็นเรื่องสั้นที่แทรกด้วยบทกลอน/บทเพลง และภาพประกอบสวยๆ แต่มันก็ให้ความรู้สึกเหมือนเรากำลังอ่านนิทานเซ็นมากกว่า ด้วยความเรียบง่ายของเรื่องราว ภาษา และบทสรุปที่พูดถึงเรื่องความมีเมตตาทั้งของพระพุทธเจ้าและของมนุษย์แบบเปรียบเปรยนั้นงดงามมาก

เรื่องราวของศิลปินนักวาดภาพด้วยพู่กันผู้ยากจน ซึ่งบังเอิญรับแมวน้อยเข้ามาเลี้ยงในบ้านซ่อมซ่อ แล้วได้มีโอกาสรับงานวาดภาพพระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานของวัดสำคัญในเมือง นั่นทำให้เค้าต้องนั่งคิดจินตนาการถึงช่วงเวลาต่างๆ ในชีวิตของพระพุทธองค์ พลางเลือกวาดเหล่าทวยเทพ พระสาวก เหล่ามวลมนุษย์ ไปจนถึงสิงสาราสัตว์ต่างๆ ที่เข้ามาถวายความอาลัยต่อเบื้องหน้าพระพุทธเจ้า โดยมีเจ้า “วาสนา” แมวน้อยของเค้าแอบเมียงมองอยู่ใกล้ๆ … ทว่าไม่มีทางใดที่เค้าจะใส่แมวลงไปในภาพวาดนี้ได้ เพราะตามตำนานกล่าวไว้ว่า แมวเป็นสัตว์ดื้อรัน ปฏิเสธคำสอนและไม่ศรัทธาต่อพระพุทธเจ้า!

จริงๆ แล้วเราไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน จริงหรือที่แมวปฏิเสธศาสนา

และมันก็ทำให้ย้อนคิดกลับมาถึงคนที่ปฏิเสธศาสนา เลือกไม่ศรัทธาอะไรเลย มันควรจะเป็นเช่นนั้นหรือว่า หากเค้าเลือกปฏิเสธเราแล้ว เราก็ควรจะต้องปฏิเสธเค้ากลับ หรือกีดกั้นแบ่งแยกเค้าออกไป ความดีและคุณธรรมในจิตใจของมนุษย์เรามันวัดกันที่ตรงไหน และในขณะที่ตัวเราเองพูดย้ำกับใครๆ อยู่เสมอว่า “เราไม่ใช่คนดี” บางทีเราก็รู้อยู่แก่ใจว่า สิ่งที่พูดนั้นก็เพียงพอปกป้องตัวเองเมื่อถึงคราวต้องเลือกทำบาปต่างหาก เห็นไหมเล่า แค่เรื่องแมวในภาพวาดพระพุทธเจ้าไม่กี่หน้ากระดาษ ทำให้เราคิดและตกผลึกอะไรได้มากมายแค่ไหน

นอกจากตัวหนังสืออันเรียบง่ายของ Elizabeth Coatsworth แล้ว เราก็ต้องชื่นชมภาพวาดของ Lynd Ward ด้วย

ที่ทำให้บรรยากาศของการอ่านหนังสือเล่มนี้มีมวลอารมณ์ที่แสนพิเศษ น่าแปลกใจดีเหมือนกัน เพราะเราแทบไม่รู้สึกเลยว่า คนเขียนงานชิ้นนี้เป็นชาวตะวันตก แต่กลับสัมผัสได้ทั้งกลิ่นอายแบบญี่ปุ่น จีน และอินเดียอยู่ในงาน และมันก็กลมกลืนกันจนกลายเป็นว่า เรากำลังเสพงานวรรณกรรมตะวันออกที่ยากจะระบุได้ว่ามาจากฝั่งไหน ช่างดีงามเหลือเกิน!

CONTRIBUTOR

ชีวิตผมก็เหมือนหนัง

นักเขียนบทวิจารณ์ภาพยนตร์ ละครเวที และเพลง เจ้าของแฟนเพจ “ชีวิตผมก็เหมือนหนัง” ที่ยังคงเขียนบทวิจารณ์ไปเรื่อยๆ ตราบใดที่ยังเสพงานศิลปะในรูปแบบต่างๆ อยู่เสมอ ติดตามผลงานอื่นๆ ของเขาได้ที่ www.facebook.com/LifeLikeMovies